โปรแกรมออกแบบไรท์แองเกิลวีฟฟรี — วาดแพตเทิร์น RAW ของคุณเอง

ยูนิตไรท์แองเกิลวีฟคือลูกปัดสี่เม็ดที่ร้อยเป็นวง และลูกปัดทุกเม็ดในแผ่นงานเป็นของยูนิตหนึ่งหรือสองยูนิต เม็ดที่อยู่ขอบนอกเป็นของยูนิตเดียว เม็ดอื่นทั้งหมดเป็นของสองยูนิต จำนวนลูกปัดมาจากตรงนี้ แผ่นงานกว้าง U ยูนิต สูง V ยูนิต มีลูกปัดที่วางนอน U × (V + 1) เม็ด คือด้านบนและด้านล่าง และลูกปัดที่ตั้ง V × (U + 1) เม็ด คือด้านข้าง แถบ 10 × 30 จึงใช้ 330 + 310 = 640 เม็ด ไม่ใช่ 1,200 เม็ดอย่างที่การนับยูนิตละสี่เม็ดชวนให้คิด บรรทัดข้างแถบเลื่อนขนาดคำนวณผลรวมนี้ให้ และรายการวัสดุนับเฉพาะลูกปัดที่คุณวาดจริง

การใช้ลูกปัดร่วมกันยังเป็นเหตุผลที่ RAW ยืดหยุ่นมาก ลูกปัดแต่ละเม็ดถูกยึดด้วยด้ายที่ลอดผ่านมันแล้วเลี้ยวที่ปลายทั้งสองข้าง แผ่นงานจึงทิ้งตัวและงอได้ทั้งสองทิศ ซึ่งทำให้เหมาะกับสร้อยข้อมือ โชคเกอร์ และฐานของกรอบลูกปัด (bezel) และเป็นเหตุผลที่ความตึงที่แน่นสม่ำเสมอสำคัญกว่าในเทคนิคที่แข็งกว่า

ภาพใน RAW อยู่ที่ด้าน คือลูกปัดสีสองเม็ดต่อยูนิตตามความกว้าง ได้แก่ด้านซ้ายและด้านขวาของยูนิต รวมถึงด้านบนและด้านล่างที่ใช้ร่วมกับแถวรอบ ๆ เส้นแนวนอนคือแถวของลูกปัดด้านบน เส้นแนวตั้งคือคอลัมน์ของลูกปัดด้านข้าง ส่วนเส้นทแยงไล่ผ่านยูนิตทีละขั้น ด้านบนหนึ่งเม็ด ด้านข้างหนึ่งเม็ด ยูนิตที่ลูกปัดทั้งสี่เม็ดเป็นสีเดียวกันจะอ่านเป็นสี่เหลี่ยมทึบ และลายตารางหมากรุกของยูนิตแบบนี้คือลาย RAW คลาสสิก

เพราะยูนิตหนึ่งมีลูกปัดที่เป็นภาพแค่สองเม็ดตามความกว้าง รายละเอียดจึงต้องแลกด้วยความกว้าง ตัวอักษรต้องการอย่างน้อยห้ายูนิตต่อหนึ่งตัว ลวดลายง่าย ๆ ต้องการสิบห้าถึงยี่สิบยูนิต และภาพบุคคลสามสิบยูนิตขึ้นไป วาดรูปทรงที่ชัดและขอบสะอาดก่อน แล้วตัดสินผลลัพธ์ในมุมมองเต็ม ซึ่งลูกปัดอยู่ชิดกันเหมือนตอนอยู่ในงานถักจริง

คำอธิบายแบบข้อความใช้วิธีมาตรฐานแบบเข็มเดียว แถวที่ 1 เริ่มที่มุมซ้ายบน: ร้อยลูกปัดสี่เม็ดสำหรับยูนิตแรก ผูกเป็นวงแล้วร้อยผ่านสามเม็ดแรกอีกครั้ง จากนั้นเพิ่มยูนิตละสามเม็ดไปทางขวา โดยด้ายวนรอบยูนิตใหม่แต่ละยูนิตในทิศตรงข้ามกับยูนิตก่อนหน้า เมื่อสุดแถว ร้อยด้ายผ่านลูกปัดจนออกมาที่ลูกปัดด้านล่างของยูนิตสุดท้าย แล้วถักแถวถัดไปย้อนทิศกลับมา: ยูนิตแรกของแถวใช้สามเม็ด ยูนิตถัดจากนั้นยูนิตละสองเม็ด เพราะยูนิตใหม่แต่ละยูนิตมีลูกปัดด้านบนและด้านข้างหนึ่งด้านอยู่แล้ว

แต่ละบรรทัดระบุยูนิตตามคอลัมน์บนแพตเทิร์น และลูกปัดที่แต่ละยูนิตเพิ่มตามลำดับการร้อย: [7] L DB0010, B DB0200 หมายถึงยูนิตในคอลัมน์ 7 เพิ่มด้านซ้ายเป็นสี DB0010 แล้วตามด้วยด้านล่างเป็นสี DB0200 ตัวอักษรเป็นอักษรย่อภาษาอังกฤษ: L คือด้านซ้าย (left) T คือด้านบน (top) R คือด้านขวา (right) และ B คือด้านล่าง (bottom) เมื่อยูนิตหลายยูนิตที่เรียงติดกันเพิ่มลูกปัดเหมือนกันทั้งหมด บรรทัดจะบอกเพียงครั้งเดียว: [19–12] 2 DB0010 ชี้ที่ลูกปัดบนผืนผ้าใบแล้วแถวของมันจะสว่างขึ้นข้าง ๆ คลิกที่แถวเพื่อตีกรอบแถวนั้นบนแพตเทิร์นขณะที่คุณตรวจเทียบกับภาพ

RAW ร้อยได้ด้วยลูกปัดทรงกลมหรือเกือบกลมแทบทุกชนิด ลูกปัดทรงกระบอก Delica ให้ยูนิตเหลี่ยมคมและภาพที่สม่ำเสมอ ลูกปัดเม็ดกลมขนาด 11/0 หรือ 8/0 ให้ยูนิตที่นุ่มและกลมกว่า ส่วนคริสตัลและมุกขนาด 3 ถึง 4 มม. ให้แถบระยิบระยับที่ทำให้เทคนิคนี้เป็นที่รู้จักมากที่สุด การผสมลูกปัดหลายขนาดในแผ่นงานเดียวทำให้ยูนิตบิดเบี้ยว จึงควรใช้ลูกปัดขนาดเดียวทั้งแพตเทิร์น แล้วค่อยเพิ่มลูกปัดอื่นทีหลังบนยูนิตเป็นการตกแต่ง

ด้ายสายถักที่หลอมเชื่อมด้วยความร้อนอย่าง FireLine 6 lb กับเข็มร้อยลูกปัดเบอร์ 10 หรือ 12 ช่วยให้ยูนิตเป็นสี่เหลี่ยมและทนต่อการร้อยผ่านลูกปัดแต่ละเม็ดหลายรอบ ดึงแต่ละยูนิตให้กระชับตอนปิดวง แถวแรกที่หลวมจะได้แผ่นงานเป็นคลื่นที่แถวต่อ ๆ มาดึงให้ตรงไม่ได้ ยูนิตจะออกมาใหญ่แค่ไหนขึ้นกับลูกปัดและความตึงมือของคุณมากกว่าอย่างอื่น จึงควรถักห้ายูนิตแล้ววัดก่อนวางแผนความยาวของสร้อยข้อมือ

วาดภาพเป็นช่องสี่เหลี่ยมแล้วคาดว่าภาพจะยังอยู่เมื่อกลายเป็นด้าน ทำแผ่นงานแคบเกินไปสำหรับรายละเอียดที่ต้องการ หลงว่าด้ายวนรอบยูนิตไปทางไหนแล้วร้อยลูกปัดของยูนิตผิดลำดับ ลืมว่ายูนิตแรกของทุกแถวหลังแถวแรกใช้สามเม็ด ไม่ใช่สองเม็ด และดึงด้ายแน่นจนแผ่นงานม้วน วางแผนเป็นยูนิต เปิดคำอธิบายแบบข้อความไว้ขณะร้อย และติ๊กทุกแถวบนกระดาษที่พิมพ์ออกมาเมื่อทำเสร็จ