โปรแกรมออกแบบลาย Diamond Painting ฟรี — ออกแบบผ้าใบเพชรของคุณเอง

เม็ดคริสตัล (drill) ทุกเม็ด — ทั้งกลมและเหลี่ยม — วางบนตารางระยะประมาณ 2.5 มม. ดังนั้นสี่เม็ดเท่ากับหนึ่งเซนติเมตร ตัวเลขเดียวนี้ทำหน้าที่วางแผนให้คุณเกือบทั้งหมด: ลาย 40×40 คือจัตุรัส 10 ซม. ค่าตั้งต้น 50×60 คือประมาณ 12.5×15 ซม. และขนาดสูงสุด 100×100 คือผ้าใบ 25 ซม. คิดขนาดงานที่อยากได้บนผนัง หารด้วย 2.5 มม. แล้วคุณก็ได้ขนาดตาราง — ก่อนจะวางคริสตัลแม้แต่เม็ดเดียว

เว้นขอบไว้ ผ้าใบที่จะใส่กรอบต้องมีขอบว่าง 1–2 ซม. ทุกด้าน ซึ่งเท่ากับ 4–8 แถวของตาราง ถ้าคุณออกแบบเต็มถึงขอบ ขอบนั้นจะถูกตัดกินเข้าไปในภาพหรือหายไปใต้กรอบ การร่างขอบไว้ก่อนเป็นวงแหวนว่าง ๆ จะทำให้องค์ประกอบภาพซื่อสัตย์กับพื้นที่ที่มีอยู่จริง

เม็ดคริสตัลที่ใช้รหัส DMC มีให้เลือกราว 447 สี และโปรแกรมแปลงรูปถ่ายก็ยินดีจะใช้สักร้อยสีอย่างไม่ลังเล แต่ลายที่วางแผนด้วยมือไม่ควรเป็นแบบนั้น ทุกสีในผังของคุณกลายเป็นหนึ่งถุงที่ต้องสั่ง หนึ่งสัญลักษณ์ที่ต้องอ่าน และหนึ่งถาดที่ต้องคัดแยก — และสีที่ใช้แค่สิบกว่าเม็ดก็ต้องซื้อถุงเท่ากับสีที่ใช้เป็นพัน พาเนลวัสดุแสดงจำนวนของรหัส DMC ทุกสีแบบสด ๆ เมื่อสีไหนตกลงต่ำกว่าประมาณ 50 เม็ด ให้ถามว่าเฉดข้างเคียงรับหน้าที่แทนได้ไหม

ระวัง คอนเฟตติ: เม็ดคริสตัลสีหนึ่งเม็ดเดี่ยว ๆ กระจายอยู่ในบริเวณของอีกสี คอนเฟตติคือส่วนที่ช้าที่สุดของครอสติชคริสตัลทุกชิ้น เพราะทุกเม็ดหมายถึงการหยิบสีใหม่หนึ่งครั้ง เครื่องมือถังสีคือเพื่อนของคุณตรงนี้ — รวมเกาะเล็ก ๆ เข้าเป็นบริเวณสีทึบ และเก็บรายละเอียดระดับเม็ดเดี่ยวไว้เฉพาะจุดที่แบกภาพไว้: ดวงตา ไฮไลต์ ตัวอักษร ยี่สิบถึงสี่สิบสีคือช่วงที่ลายกำหนดเองส่วนใหญ่ยังทั้งอ่านง่ายและสั่งซื้อได้จริง

เม็ดคริสตัลกลมเว้นช่องว่างเล็ก ๆ ระหว่างเม็ดข้างเคียง ซึ่งอ่านเป็นประกายนุ่ม ๆ และให้อภัยการวางที่เพี้ยนไปนิดหน่อย เม็ดเหลี่ยมประสานขอบชิดขอบ ให้การปกคลุมเต็มพื้นที่และขอบเขตที่คมชัด — แต่เม็ดเหลี่ยมที่วางเบี้ยวไปแค่เส้นผมจะดันเม็ดข้าง ๆ ออกจากแนว และความผิดพลาดจะเดินทางไปตลอดแถว ปุ่มสลับกลม/เหลี่ยมในเครื่องมือออกแบบไม่ใช่แค่ความสวยงาม: มันแสดงตัวอย่างช่องว่างที่คุณจะเห็นจริง ข้อความและรูปทรงขอบคมจึงตรวจได้ในมุมมองเหลี่ยม ส่วนการไล่เฉดนุ่ม ๆ ตรวจได้ในมุมมองกลม ก่อนคุณจะตัดสินใจ

กฎจากผ้าใบที่เสร็จแล้ว: ตัวอักษร โลโก้ และขอบเรขาคณิตดูดีกว่าเมื่อใช้เม็ดเหลี่ยม ส่วนภาพบุคคล ท้องฟ้า และอะไรก็ตามที่มีโทนสีกลมกลืนดูดีพอด้วยเม็ดกลมและวางได้เร็วกว่ามาก ถ้าคุณวางแผนจะส่งพิมพ์ผ้าใบ โรงพิมพ์ก็ต้องรู้รูปทรงเม็ดล่วงหน้าเช่นกัน — ตารางกาวถูกตัดต่างกันสำหรับแต่ละแบบ

บริการพิมพ์ผ้าใบตามสั่งต้องการสามอย่าง และการส่งออก PDF มีครบทั้งสาม: ตารางที่มีรหัส DMC หรือสัญลักษณ์ในทุกช่อง คำอธิบายที่จับคู่สัญลักษณ์แต่ละตัวกับหมายเลข DMC และจำนวนเม็ดคริสตัลต่อสี เพื่อให้เขา — หรือคุณ — บรรจุถุงได้ถูกต้อง สั่งเม็ดคริสตัลเผื่อ 10–15% จากตัวเลขที่นับได้ เม็ดคริสตัลหล่น ดีดกระเด็น และหายไปในทุกโปรเจกต์ และการที่สีหนึ่งหมดตอนเหลืออีกสองแถวจะเสร็จคือความหงุดหงิดคลาสสิกของครอสติชคริสตัล

เมื่อผ้าใบที่พิมพ์แล้วมาถึง ให้ตรวจเทียบกับผังของคุณก่อนลอกฟิล์มกันกาวออกแม้แต่แผ่นเดียว: นับแถวและคอลัมน์ที่มุมหนึ่ง ยืนยันว่าคำอธิบายใช้สัญลักษณ์ชุดเดียวกับ PDF ของคุณ และตรวจว่าถุงเม็ดคริสตัลติดป้ายด้วยรหัส DMC ที่คุณระบุ ไม่ใช่หมายเลขภายในของโรงพิมพ์ เก็บ PDF ไว้ — เมื่อคุณเก็บเม็ดคริสตัลที่เหลือแยกตามรหัส DMC หลังจบโปรเจกต์ คำอธิบายนั้นคือสิ่งที่บอกว่าถุงไหนเป็นถุงไหนสำหรับผ้าใบผืนถัดไป

ออกแบบตามขนาดบนหน้าจอแทนที่จะเป็นขนาดเม็ดคริสตัล จนลาย "เล็ก ๆ" 30×30 กลายเป็นงานจิ๋วขนาด 7.5 ซม. ใช้สีเทาที่แทบเหมือนกันสามสิบเฉดทั้งที่หกเฉดก็พอ ลืมไปว่าผ้าใบเม็ดกลมจะโชว์ตารางที่พิมพ์ไว้ผ่านช่องว่าง สีพื้นหลังของผ้าใบที่พิมพ์จึงมีผล ข้ามการสั่งเผื่อ แต่ละข้อหลีกเลี่ยงได้ในราคาถูกตอนวางแผน และแพงมากเมื่อผ้าใบพิมพ์ออกมาแล้ว — ซึ่งนั่นคือสิ่งที่เครื่องมือออกแบบบนตารางเปล่ามีไว้เพื่อการนี้พอดี